The Surinam Fighter Kite

An interesting variant of the Bermuda Head Stick Kite is the Surinam Fighter Kite. The following article (in Dutch) by Eric Redout shows some photos with different patterns for decoration and building instructions.

	Paard en Ruiter Jaren geleden opende Arend Feenstra mijn ogen voor een waardevolle kant van het vliegeren. Hij zei: "elke vlieger is een boodschap van mens tot mens, een kommunikatievorm dus." En inderdaad heb ik door dat gevlieger al heel wat aardige mensen leren kennen met de meest uiteenlopende achtergronden uit diverse landen. Voor mij was het een verrassing, kennis te maken met iemand die al jaren in mijn stad woont en werkt en die een heel boeiend staaltje van volkskunst kan laten zien, namelijk de Surinaamse vechtvlieger. Als een nieuwe abonnee van VLIEGER levert Eric Redout meteen al een interessante bijdrage, waarin ik hem verder graag zelf aan het woord laat.
The Surinam fighters can take different designs and colors, but the shapes are generally similar - a somewhat stretched hexagon. The sides at the top and bottom are shorter than the other four. More importantly the top consists of a bow. Like all fighter kites, it cannot be disassembled, but because of the small size there is really no need to do so. It likes a moderate to fresh breeze and will happily hum along.	Een Surinaamse vechtvlieger kan allerlei figuren en kleuren dragen, maar heeft in hoofdzaak steeds dezelfde vorm, een enigsziens gerekt zeskant. De zijden aan neus en staartkant zijn wat korter dan de vier andere. Die aan de neuskant is bovendien in een sterk gekromde boog gespannen. Zoals alle vechtvliegers is ook deze niet demontabel, maar dat hoeft ook niet want hij is maar klein. Toch houdt hij van een stevige wind en zingt daarin het hoogste lied.
Construction Plan Prototype & Photos Series One & Photos Series Two & Photos
Frame. We build a strong frame out of split bamboo and strong yarn. It consists of five pieces: three diagonals (with a somewhat shorter horizontal stick), the bow at the top and a short spine from the center of the bow to just below the kite center. The perimeter is formed with strong yarn that is tied to the ends of the sticks. Start by tying the three diagonals in the center, then put tension on the bow and attach it between the ends of the diagonal sticks. At this point we can use yarn to go around the perimeter and put some tension on the frame in order to slightly bend the sticks (except the spine). We first tie the yarn at the ends and fix them with glue later.	Het geraamte. Een stevig geraamte maken we van gespleten bamboe en sterk garen. Het bestaat uit vijf staven: de drie diagonalen, waarvan de ligger wat korter is, de boog langs de neuskant en de korte staander vanaf het midden van de boog tot even voorbij het kruispunt. De omtrek is een over de stokeinden gespannen draad van stevig garen, bijvoorbeeld ijzergaren. Begin met de middenkruising goed vast te binden. De neusboog wordt gespannen en tussen de voorste diagonaaleinden gebonden. Nu spannen we de omtrekdraad van ijzergaren over de zes stokeinden zo strak dat de kruisende staven (behalve de staander) licht gebogen zijn. De draad wordt daarbij aan de einden geknoopt en daarna vastgelijmd.
Sail. In Surinam we use colored (crystal) paper to cover the frame, but here we we use resin to glue pieces of rip-stop nylon together and to the frame. Certain types of nylon are difficult to glue, but usually it works fine. We make patterns by tying thin string as a "guide" along the borders of the design. Then we cut each color segment and glue piece by piece together with a 1cm margin around the borders. The segments are glued with a 0.5cm margin (with paper this is just a few millimeters). The "guides" are not glued as we apply pressure from the front side of the kite.	Bekleding. In Suriname bespannen we het geraamte met gekleurd papier, maar ik gebruik nu spinnaker, dat ik met tweekomponentenlijm aan elkaar en aan het geraamte plak. Sommige soorten spinnaker lijmen moeilijk, maar bij de meeste soorten lukt het goed. Figuren ontstaan door eerst dun garen als "richtlijn" over de kleurgrenzen te spannen en vervolgens kleur voor kleur op maat te knippen en om de stokken en de omtrekdraad te plakken met 1cm overslag. Kleurgrenzen plakken we met 0.5cm overslag over elkaar (bij papier is het maar een enkele mm). De richtlijnen blijven er los onder, want we drukken de lijm aan vanaf de rugkant.

Tail. For this type of kite a tail of circa 7-8 meter is really necessary to create stability and to stage the actual kite fight. In Surinam the tail is the most precious part of the kite. It is made by tearing long pieces from a bed sheet, initially 4 cm wide and tapering gradually to 1 cm.	Staart. Die is 7-8 m lang en bij deze vlieger onmisbaar voor de stabiliteit en ook voor het eigenlijke vliegergevecht. In Suriname is de staart ook het kostbaarste onderdeel. Hij wordt gemaakt van lange repen gescheurd beddelaken, circa 4 cm breed en geleidelijk uitlopend to ongeveer 1 cm.
Whiskers. The whiskers at the sides of the kite are decorative and helpful for increasing overall stability. Originally made of paper, but here rip-stop nylon (for durability) that was cut with a soldering iron.	Franje. Als versiering, maar ook als stabilisator dient aan weerszijden aangebrachte franje, oorspronkelijk van papier, bij mij van spinnaker. Snijden met de soldeerbout voor grotere duurzaamheid.
Bridle. Please refer to the plan for the dimensions of the bridles and the tail loops.	Toom. De draden voor toom- en staartbevestiging zijn in de tekening aangegeven.
Line. We only use strong cotton yarn as flying line, because the kite must respond directly to movements of the hand. The line should not stretch at all.	Lijn. Als vliegerlijn gebruik ik uitsluitend sterk katoenen garen (leerhandel) want de vliegeraar moet de vlieger besturen als een ruiter zijn paard. De vlieger moet op de geringste beweging van de hand reageren en daarom mag er helemaal geen rek in de lijn zitten.
The kite sings. On the string that tensions the bow, we have glued a piece of paper to make a hummer. The paper is about 3cm wide. We fold it length wise and glue it around the string. The kite now has a vocal cord that it will use to sing high or low depending on its speed.	De vlieger zingt. Tegen de spandraad van de neusboog plakken we een reepje zijdevloei. De breedte van het reepje is ongeveer 3 cm en met een middenvouw in de lengte plakken we het om de gelijmde draad. De vlieger heeft nu stembanden waarmee hij hoger en lager zingt naarmate hij sneller of langzamer de lucht doorklieft.

Credits: Vlieger 88/2 (see also http://www.vliegerblad.nl)

Translation: Harald Hagg / Amsterdam 2003